"Moet je wel voor geluk gaan of is er meer in het leven," vraagt een studente. Ik zit in een forumdiscussie aan de TU Delft. Over werk en geluk. Maakt werk gelukkig? Gaat werk ten koste van geluk? En is al dat streven naar geluk niet egoïstisch?Mijn tegenvraag is wat we eigenlijk verstaan onder geluk. Is geluk alleen het ervaren van instant plezier of gaat het meer om een overall gevoel van tevredenheid? Dat maakt verschil, lijkt me.
Volgens onderzoekers uit de hoek van de positieve psychologie kunnen we drie soorten van geluk onderscheiden.
Allereerst is er 'het plezierige leven'. Daarbij gaat het erom zoveel mogelijk fijne momenten te beleven. Geluk is lol in het leven. Jammer alleen dat een groot deel van het vermogen tot ongecompliceerd genieten aangeboren is en niet veranderbaar.
Ten tweede is er 'het goede leven'. Daarbij gaat het erom je talenten en je sterke punten te gebruiken in werk- en privéactiviteiten. Zodat je niet meer op de klok kijkt, maar opgaat in de dingen die je doet. 'Flow' in het psycho-idioom.En ten derde is er het 'betekenisvolle leven', waarbij je jezelf in dienst stelt van iets dat groter is dan jijzelf.
Interessant is dat er bij de tweede en derde vorm van geluk geen sprake hoeft te zijn van doorlopende blijheid. Maar er is wel sprake van tevredenheid met je leven als geheel.Ik ben blij met deze driedeling. De eerste soort geluk kan ik namelijk maar een tijdje verdragen wanneer de overige twee ontbreken. De kunst is volgens mij het op één lijn brengen van de drie vormen van geluk. Met plezier die dingen doen waar je goed in bent en daarmee bijdragen aan een betere wereld. Kijk, dat lukt natuurlijk nooit. Maar van het idee alleen al wordt ik een beetje blij.
Ben Tiggelaar
(eerder verschenen in Intermediair)
