Op zoek naar lichtpunten
Soms ligt de oplossing niet in het doorgronden van het probleem. Dat blijkt uit he tverhaal van Jerry Sterning. In 1990 ging hij voor de organisatie ‘Save the Children’ naar Vietnam om ondervoeding van kinderen terug te dringen. Zijn komst werd niet door iedereen op prijs gesteld. Plaatselijke instanties gaven hem zes maanden om zichzelf te bewijzen.
In de VS heerst -net als in de rest van de wereld- op dit moment een totale Gangnam Style-gekte. Niet alleen op de plekken waar je het verwacht -Saturday Night Live, Jay Leno- maar ook in serieuze media als Time Magazine en The Atlantic kom je de Zuid-Koreaanse Psy tegen met zijn over-the-top muziek en maffe paardrijdansje.
De rol van de manager is aan het verschuiven. Het enthousiasmeren en leiden van de mensen in onze teams wordt steeds minder belangrijk. Ze leiden en organiseren zichzelf en leven in projecten. De afdeling bestaat steeds minder. De manager is in identiteitscrisis.
Laatst noemde ik Monty Python in een column. "Wie is dat," vroegen verschillende jonge lezers (inclusief mijn dochters). Om dit gat in hun culturele opvoeding te vullen: deze week aandacht voor de managementlessen die je kunt leren van de Pythons.
Met enige regelmaat hoor ik van managers of ondernemers dat zij lastige klanten hebben. Klanten die niet snel tevreden zijn, altijd het onderste uit de kan willen en moeilijk doen. Mijn eerste reactie is dan vaak : ’Jullie hebben gewoon pech, denk ik!’. ‘Pech? Hoezo pech?’ vraagt men dan verwonderd.‘Van de week was ik bij een bedrijf’, antwoord ik dan, ‘waar ze alle leuke klanten hebben. Vandaar dat ik denk dat jullie pech hebben.’
Hoe snijd je een controversieel of ongemakkelijk onderwerp aan in een gesprek zonder het gesprek meteen persoonlijk te maken?
Gisteren maakte ik met vrouw, hond, mijn vader en aanhang een wandelingetje door het Amsterdamse bos. Bestemming was een pannekoekenboerderijtje waar wij even zouden gaan lunchen. Na een kilometer of tweeënhalf kwamen wij aan. Op het “Welkomstbord” stond ongeveer de volgende tekst:
'Elkaar aanspreken op gedrag' is een van de meest gehoorde goede voornemens in bedrijven. In het kielzog van competentiemanagement -welk gedrag hoort bij welke functie - moeten medewerkers elkaar feedback geven omtrent gedrag dat voor verbetering vatbaar is.Tja, dat valt niet mee. De meeste mensen zijn niet dol op kritiek (zeker niet op die van jou of van mij, valt me op). Een paar gedachten hierover.
"Moet je wel voor geluk gaan of is er meer in het leven," vraagt een studente. Ik zit in een forumdiscussie aan de TU Delft. Over werk en geluk. Maakt werk gelukkig? Gaat werk ten koste van geluk? En is al dat streven naar geluk niet egoïstisch?Mijn tegenvraag is wat we eigenlijk verstaan onder geluk. Is geluk alleen het ervaren van instant plezier of gaat het meer om een overall gevoel van tevredenheid? Dat maakt verschil, lijkt me.
Doe even mee. Stiekem. Zoek een rustig hoekje en ga daar staan met je benen gekruist en je armen gevouwen. Gelukt? Hou deze houding één minuut vol. Ga nu op een stoel zitten met je benen tegen elkaar, leg je handen in je schoot en buig licht voorover. Ook één minuut. Hoe voelt dat?
